Jongerenwerk in het veiligheidshuis

      Geen reacties op Jongerenwerk in het veiligheidshuis

Ik heb er al eerder over geschreven. De rol die de jongerenwerker speelt in een veiligheidshuis. Daar waar het eigenlijk alleen nog maar gaat om justitiële zaken en zware zorg.

Veel jongerenwerkers kennen de jongere die afgeleiden, zich los maken van de maatschappij en zich bezig houden met criminaliteit. Vaak zijn de signalen in het verleden al herkend maar heeft de inzet onvoldoende effect gehad om het tij te keren.

Vanuit mijn praktijk heb ik ook mogen constateren dat de keten jeugd niet altijd alles kan voorkomen, en heb ik jongeren waarvan al voorspeld werd dat ze het “foute” pad op zouden gaan, zien afgeleiden. Stukje bij beetje zie je dat het mis gaat, je ziet het gebeuren maar de grip die je zou willen hebben krijg je niet op de situatie. Dit is niet het falen van de jongerenwerker maar een falen van een systeem waar de jongerenwerker maar een klein onderdeel van is.

Door het hebben van contact met de jongere vaak op een leeftijd waarop nog weinig aan de hand is. Probeert jongerenwerk te sturen op gedrag en het netwerk rond de betreffende jongeren te activeren. Je zet stappen in de goede richting maar bent in je werk afhankelijk van zo veel andere zaken. Zaken die vaak ook nog buiten je beïnvloedingsmogelijkheden liggen.

Je moet het doen met de stukken waar je wel de grip op hebt.

Het jongerenwerk kan door zijn unieke positie een bijzondere bijdrage leveren die van essentieel belang is voor de jongere. Als je een jongere die besproken wordt in het Veiligheidshuis alleen beoordeeld op basis van gegevens uit justitiële hoek is er sprake van eenzijdige informatie die een zeer vertekent beeld geven van de jongere. Een rapport van de reclassering is een rapport me een vertekend beeld van de werkelijkheid. De verrijking van de informatie door leefwereld informatie is nodig voor een totaal beeld.

Waarom jongeren het pad van criminaliteit bewandelen is vaak geen vraagteken maar een opsomming van diverse zaken. Zaken waar een agent, een reclassering medewerker soms geen weet van heeft, jongeren willen graag anoniem blijven, de jongerenwerker weet ook niet alles maar kan door zijn expertise wel veel signalen aan elkaar verbinden. Schooluitval, uitsluiting op de arbeidsmarkt, sociaal disfunctioneren, of een slechte thuis basis zijn op zichzelf geen probleem maar als je de combinatie maakt, ingrediënten voor afglijden. In het Veiligheidshuis is het mogelijk bijna alle delen van de puzzel bij elkaar te krijgen, maar dan is het kwaad al geschiet,

De jongerenwerker kan met zijn inbreng wel het verschil maken tussen een justitie aanpak of een zorg aanpak.  De jongerenwerker zal van naturen snel kijken naar de zorg, omdat kansen zo belangrijk zijn. Van fouten mag je immers leren. Als je met mensen praat die in het veiligheidshuis werken kom je snel tot de conclusie dat ieder domme fouten heeft gemaakt en daarvan heeft geleerd. De jongere moet dus kansen krijgen. Maar er moet een grens zijn. Die grens kan je gezamenlijk bepalen. Die grens moet niet ingegeven zijn vanuit justitie denken, maar gecombineerd met zorgvisie.

De jongerenwerker hoort thuis aan in het Veiligheidshuis, zijn aandeel kan juist het verschil maken tussen een aanpak die werkt of juist contraproductief is. De inzet van de jongerenwerker moet wel gewaarborgd blijven. De jongerenwerker is een vreemde eend, aan de tafel van justitie en zware zorg.  Er zijn voldoende valkuilen te bedenken waar de jongerenwerker in kan stappen. Deze moeten zeker niet onderschat worden. Jongeren zien in de jongerenwerker een vertrouwenspersoon. Maar dit vertrouwen kan makkelijk beschadigd raken. Ik ben altijd eerlijk tegen jongeren waar mee ik werk. En zal dus ook altijd bij jongeren aangeven wanneer ik informatie deel in een netwerk als het Veiligheidshuis. Dit heeft de relatie wel eens onder druk gezet, want niet iedere jongeren vind het goed. En de jongeren zijn over het algemeen heel bang dat je slecht over ze praat. Het uitleggen wat je doet en wat je bespreekt is niet altijd makkelijk. Maar vaak kun je een jongere makkelijk overtuigen dat je inbreng er op is gericht de positie van de jongere te versterken. Te zorgen dat informatie niet verkeerd wordt uitgelegd en dat je informatie inbrengt die in hun voordeel kan werken.

Als je weet dat de jongere waar mee je werkt justitie contacten heeft, maar je zit niet in een Veiligheidshuis, of kent de weg er naar toe niet, dan raad ik je aan om met de wijkagent waarmee je zaken doet, na vraag te doen over de mogelijkheden die er zijn om bij “focus” overleg aan te sluiten. Zeker jongerenwerkers in kleine kernen zullen niet aangesloten zijn bij een veiligheidshuis.

Zit jij nu als jongerenwerk wel eens in het Veiligheidshuis, maar vind je het best moeilijk om je positie te bepalen, stuur dan eens een mail of een bericht, of stel de vraag in het forum op de website.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *