Hoi, je bent op de site jongerenwerk.net beland. Een website die al wel lang bestaat maar nog niet zijn potentie heeft behaald.

Mijn ambitie is om een website voor het jongerenwerk op te zetten, en daarmee jongerenwerk netwerk vorm te geven. Echter kan ik dat niet alleen en zal samenwerking aan gaan met verschillende mensen. Als eerste stap zoek ik jongerenwerkers die iets willen vertellen over hun werk in de vorm van een blog.
maandelijks een stukje willen bijdrage aan de site met een verhaal over eigen beleving, struggles van het vak, maar ook de mooie belevingen die we mee maken.

Lijkt je dat leuk, meld je dan aan en ik zorg dat je toegang krijgt.
Uiteraard zal ik ook de tijd moeten maken om meer te schrijven over de zaken die voor mij het vak zo mooi maken.

Deze week is het de nationale sport week 2019 waarin er extra aandacht is voor sport en spel. In Den haag is deze week gestart met de opening van de week op de Haagse stadsspelen. In de YouTube film opent de wethouder samen met Rico Verhoeven de sportweek.

Ook als jongerenwerker juich ik sport en spel toe, want het is een goede manier om te werken aan gezondheid. Op de opening werd aangegeven dat de verenigingen het cement zijn van de samenleving, en daarmee krijgen ze een zeer bijzondere positie. Het is natuurlijk zo dat veel verenigingen een bijdrage leveren door een club cultuur. een plek waar je als kind, jongere of volwassene in contact komt met gelijk gestemde op gebied van sport. De overheid doet er ook van alles aan om sport toeleiding te verbeteren door de inzet van de buurtsportregelingen (combinatie functies sport) En is er op veel plekken samenwerking tussen de ze functionarissen en jongerenwerkers, sport is een bindmiddel zeker ook de urban-sports zoals straatvoetbal of freerunning.

Hoewel er in het werken met jeugd en jongeren meer ruimte is voor sport, is juist het aanbod aan culture activiteiten in een rap tempo gekrompen. In Rotterdam is de cultuur coach wel meer in beeld gekomen en heeft deze coach een verbindende rol in het vergroten van de culturele kennis en betrokkenheid van jongeren.

freerunning

Het begon als een leuke manier om jongeren bewust te maken.

Dat gebruik van lachgas misschien niet direct schade oplevert bij gebruik, maar dat als dit een patroon wordt, het zeker wel problematische kan zijn.

De zin “lachgas, maak er geen patroon van” heeft ook een dubbel lading. Het middel is gewoon te koop in verschillende winkels en wordt zelfs op bestelling geleverd omdat de verkoop ervan niet aan regels is gebonden. Diverse gemeenten zijn bezig met beleid om het gebruik ervan tegen te gaan om lokale overlast tegen te gaan. Als de patronen er niet meer zijn is gebruik er van een stuk moeilijker. De oplossing voor het verminderen van gebruik ligt zeker gelegen in het niet meer leveren van lachgas in kleine patronen. Of deze stap ooit gezet wordt is afwachten.

Er blijft voor nu dus maar 1 aanpak. En dat is jongeren voorlichten dat lachgas misschien niet schadelijk is bij eenmalig gebruik maar dat bij herhaaldelijk gebruik van de patronen een schadelijk patroon kan ontstaan.

Als we nu eens praten over distikstofmonoxide ipv lachgas, en de koppeling maken naar broeikasgas in de communicatie en voorlichting naar jongeren. “Wist je dat je broeikasgas aan het opzuigen bent?” Klinkt een stuk minder leuk dan “wist je dat je lachgas aan het opzuigen bent” De zuurstof in je bloed wordt vervangen door broeikasgas, dat gas komt in je hersenen en je hele lijf terecht, denk je dat dat gezond voor je is?

Er zijn mensen die veel lachgas gebruiken, dit doen op bijvoorbeeld een feest of op een parkeerplaats in de auto. Daarna wordt gewoon de auto gestart en weggereden. Dit nog wel eens met ongelukken tot gevolg. De high is leuk, en lachen. De stof snel uit je bloed. Het wordt door veel jongeren niet gezien als drug, wat de weerstand in gebruik flink doet verlagen.

Als je de campagne leuk vind, en het eens bent met de stelling, deel deze post dan verder op sociale media. Er zijn een paar verschillenden formaten afbeeldingen die gedeeld kunnen worden op de sociale media platforms.

https://www.unity.nl/drug/lachgas/

https://www.drugsinfo.nl/publiek/drugs-abc/middel/?id=114

https://www.gemeente.nu/veiligheid/evenementen/verbod-op-verkopen-lachgas-bij-evenementen-in-rotterdam/

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Distikstofmonoxide

https://www.parool.nl/nieuws/wat-te-doen-met-al-die-lachgaspatronen~b997cf09/

Soms werk het zo bij mij, ik zie iets en het roept direct wat beelden, gedachten en ideeën op.

Daar zat ik dan met mij kop koffie voor mijn neus, laatste slok naar binnen en de kop terug op tafel. En ja hoor, onder op de kop een laagje koffie dik. Ik moet er altijd wel om lachten als ik koffie dik zie. Een jaar of 4 terug een mooi verhaal gezien over de koffiedik kijkers, die naar eigen zeggen door koffie dik kunnen zien wat de toekomt te brengen heeft.

Dus ik kijken in mijn kop, wat ik kan zien en de waarheid werd me gepresenteerd.

Ook jongerenwerkers kunnen koffiedik kijken, niet in een kopje, maar bij een jongere. Met ontwikkelde skills kunnen jongerenwerkers redelijk goed inschattingen maken van de jongeren die ze voor zich hebben. ze kijken naar de mens, de omgeving en ontwikkelen een idee waar de toekomt naar toe zal leiden.

Maarja.. net als de echte koffie dik kijkers geloven veel mensen er niet al te veel van. En is het vertrouwen in de voorspellingen niet zo heel erg groot. Ook de jongerenwerker heeft met dit fenomeen te maken. De inschattingen die hij maakt zijn soms niet te geloven, ,maar komen wel vaak uit.

nu vraag ik me af, heb ik het goed gezien in mijn koffie dik, en zijn jongerenwerkers ook deels voorspellers van de toekomt?

laat weten wat je er van denkt 😉

(Dit artikel stond al een tijd lang te wachten)

Het evangelie van de jongerenwerker Stond in een Tweet te lezen na het posten van een van mijn vorige artikelen (1-10-17 echt te lang geleden 😉 ). Gelukkig een lezer die waardeert dat er wat op het “world wide web” wordt gezet over jongerenwerk.  Na het terug lezen van wat ik heb geschreven ben ik nog aan de puzzel welk evangelie er is rond de leer van jongerenwerk. Een vrije vertaling van evangelie is “goede boodschap” .

De zin aangepast: De goede boodschap van de jongerenwerker, maar volgens mij was ik niet zo bezig met een goede boodschap. Maar een vervelende constatering dat we als vak jongerenwerk afstevenen op de afgrond als we de markt laten werken. En jongerenwerkers niet naar de waarde krijgen die ik (samen met anderen gelukkig) zie voor het vak.  De goede boodschap zou dus moeten zijn dat we niet meer zo afhankelijk zijn van de mening van die ander. En dus in een hokje passen met elkaar. Oeps een hokje.. daar wil de jongerenwerker niet in, hokjes zijn stom, beperken je in de vrijheid en maken het moeilijk. Kunnen we nog wel doen wat we moeten doen als we straks in het hokje zitten dat we voor ons zelf bedacht hebben, samen met al die andere.

De waarde van jongerenwerk was 10 jaar geleden wat anders dan de waarde die we nu toekennen het het vak, over 6 jaar zal de waarde ook weer anders zijn en over 10 jaar zal een nieuwe lichting jongerenwerkers terugkijken op een vak dat is uitgekleed en besmet. Ik vind het ook niet leuk om te zeggen maar besmetting van het beroep ligt op de loer, er zijn al diverse infecties geweest die de staat van jongerenwerk geen goed hebben gedaan. Je zal als lezer nu wel denken waar heeft deze gek het over, besmetting wtf? Ik zal een poging wagen, want zo moeilijk is het niet. Beginnen we even bij de basis van ieder goed beroep. De opleiding. Kunnen we als jongerenwerker een goede opleiding volgen die ons vormt, kneed en transformeert? Nee dat kan niet meer. Daarvoor in de plaats hebben veel van de jongerenwerkers het oldskool geleerd. Een basis opleiding werken met mensen zoals scw, spw, smd, cmv, sph, mwd (als er al een opleiding is gevolgd) en dan zonder al te veel begeleiding gewoon het diepe in. Kopje onder, weer boven komen en zwemmen maar. Een overeenkomst met jongeren uit de doelgroep zou ik zo durven zeggen. Maar goed. Dan zijn we boven komen drijven en vind de wereld om ons heen alles over ons en de positie die je hebt als jongerenwerker. Jaren lang was je voldoende voor vermaak en plezier. Mocht je in de avonden jeugd en jongeren “helpen” door disco’s te organiseren en creatief te zijn, naschoolse opvang voor kinderen boven de 12 jaar en vooral niet de zorgkant, daar waren die andere “opgeleide” mensen voor. Leuk hé als je dit zo leest. Gelukkig hadden we de straat, de plek waar menig  jongerenwerker ook zelf in zijn jeugd voldoende heeft gehangen en zich als een vis in het water voelt. Een beetje kletsen met die gasten op de hoek van de straat, lekker een praatje pot, (voor anderen dan) maar we werden ontdekt door de politie. Want de jongerenwerker had wel contact met de gasten waar justitie geen grip op had. Besmet met wat blauw was overlast bestrijden de nieuwe taak voor jongerenwerkers. De disco moest dicht, de jongeren de  straat op en maar aanspreken die gasten op gedrag en houding. Daar kwamen we echter ook de “zwaardere” doelgroepen tegen die door al die andere waren uitgespuugd. Opnieuw zagen we de kans om van waarde te kunnen zijn voor juist die gasten waar we zo bekent mee zijn en ons doen denken aan hoe we vroeger zelf misschien wel zijn geweest.  En altijd stapte we gewoon in het gat dat anderen voor ons over lieten en besmette we ons zelf.

Nu is de wereld in rap tempo veranderd, en is er een nieuwe missie voor het jongerenwerk ontstaan. Ik ga eens kijken of het lukt om het in 1 zit te omschrijven.

We mogen als jongerenwerker (1 persoon dus) werken aan: recreatie, educatie, overlast bestrijding, zorg, belangenbeharing & netwerken met iedereen die wat van ons wilt of vind.

Ik ben vast nog wel iets vergeten.

Jaap Noorda heeft voor ons eens berekend dat we als jongerenwerker met 1 fte aan uren 78 jongeren kunnen bereiken. dus ongeveer 18,5 uur per jongere per jaar waarmee we werken. We hebben 52 weken in een jaar dus per week 20 minuten tijd per jongeren. stel dat het lukt om 50% van de tijd effectief te werken hebben we dus 10 minuten per jongere per week voor aandacht geen aandacht in een 1-1 gesprek maar tijdens alle verschillende activiteiten door want je wordt vaak niet afgerekend op de jongeren die je hebt maar nog op de dingen die je doet. Zoals de activiteit of de ambulante ronde. Gelukkig zijn sommige gemeentes om, en wordt er gekeken naar de effecten die het jongerenwerk heeft maar de gemeentes zitten voor dubbeltjes op de eerste rang zou ik zeggen.

Even terug naar mijn eigen praktijk van een aantal jaren terug. Met die 10 minuten per week lukte mij het dus om jongeren op het rechte pad te krijgen en te houden. Lukte het om te zorgen dat jongeren slaagde voor zijn examen. Kon ik voorzien in de behoefte aan een “huiskamer”  die die gasten thuis niet hadden, en laten we niet vergeten dat minimaal 30% van de jongeren die ik zag bij de GGZ een label zouden krijgen van LVB tot schizofreen en dus een grote druk legde op de tijd die ik te besteden had. Even mezelf een schouderklopje gevende want dat doen niet zo veel mensen om ons heen.  Maar waar anderen per jongere soms uren per week hebben, moeten we het doen met 10 minuten. als we van de Noorda norm uitgaan. Maar sommige jongerenwerker hebben een  potentiële doelgroep van tegen de 400 jongeren. Je kan omdat je werkt in het “derde domein” alleen werken met je jongere die je aan je weet te binden. Juist het bereiken van die lastige gevallen kost tijd en aandacht. en daar zijn we dan..met onze 10 minuten per week….

Wat vind jij er van als je het zo leest.

schrijf vooral een reactie!

Natuurlijk is het geen groot nieuws maar wel een leuk nieuwtje. Jongerennwerk.net is ook op instagram te vinden. Ook al hebben we nog geen nieuws te vertellen gaan we natuurlijk wel voor de 1000 volgers op instagram.  in de eerste maand.

Alle mensen die ook jongerenwerk uitvoeren en jongerenwerk.net volgen en dit op hun insta delen, worden natuurlijk terug gevold.

@jongerenwerk_net is de insta

Ik weet dat er voor het worden van een jongerenwerker meer nodig is dat een basis opleiding social-work. Een goede basis is het wel maar de gereedschapskoffer mag altijd aangevuld worden.

Er zijn cursussen op het gebied van;

  • Ambulant jongerenwerk
  • Jongeren coaching
  • jongerenwerk ” nieuwe stijl”

Maar ja. wat zijn nu echt de essentiële cursussen? wat is voor jou nu echt “de” cursus waarvan je vind dat deze gevolgd moten zien,

Met deze lijst, waarvan ik hoop dat deze lang is zal ik werken aan een overzicht voor leuke cursussen die je kan doen. Lekker centraal te vinden op de site.

Ik zie graag reacties tegemoet, zowel op de website als op de verschillende sociale media platforms. Ik zal natuurlijk ook mijn eigen aanbevelingen benoemen in deze lijst

Getagd met ,

Met een knipoog schrijf ik vandaag dit stuk. Het is een trend om ervaringsdeskundige in te zetten binnen diverse delen van de zorg en welzijn. Want de ervaringsdeskundige weet beter dan de hulpverlener (zonder eigen ervaringen)  hoe hij kan aansluiten en wat er omgaat bij de persoon en kan daarin “behandelingen” voorspoediger laten lopen. Projecten van ervaringsdeskundige krijgen veel lof, en worden gezien als waardevollen aanvulling.

Als jongerenwerker ben je ook altijd ervaringsdeskundige alleen loop je er niet mee te koop. Iedereen is eigenlijk ervaringsdeskundige maar is dat vaak  “vergeten”

Neem die altijd makkelijke overlast, als ik bewoners spreek over overlast in de buurt heb je altijd 2 kampen. 1 kamp dat vind dat alle kinderen om 19.00 uur thuis moeten zitten en huiswerk maken en 1 kamp dat schoorvoetend toegeeft dat buiten hangen eigenlijk wel heel normaal is omdat ze het zelf ook altijd deden. De bewoners met deze ervaringen zijn veel beter in staat deze groep te bezoeken en te benaderen omdat er begrip is voor de jongeren die hangen op de plek. Omdat ze zelf ervaringen hebben projecteren ze hun frustratie op een betere manier die aansluit bij de jongeren.

Ook zijn veel van de jongerenwerkers ervaringsdeskundige maar lopen er naar de buitenwereld niet mee te koop (in aansluiting naar jongeren kan dit makkelijker worden ingezet). Maar wat als we deze kracht eens zouden inzetten. Wat als we nu eens duidlelijk zouden maken dat er heel veel ervaringsdeskundigheid zit juist in de groep werkers die jongerenwerkers zijn,  ervaringen versterkt met een opleiding en in het werk verder ontwikkelde skills.  Juist deze combinatie maakt de jongerenwerker, die persoon die kan aansluiten bij jongeren waar vele andere personen het niet voor elkaar kregen.

Hoe zet jij jou eigen ervaringen in?

Ik schrijf wel eens vaker over het jongerenwerk, en lees ook veel van anderen.  Het mooie vak jongerenwerk zie ik veranderen in een brij van diensten voor jongeren gericht op zorg en preventie. Eerder gaf ik al aan dat er advies bureaus zijn die de gemeentes advies geven over de inzet van het jongerenwerk en daarmee de welzijnsfactor van jongerenwerk al hebben omschreven als zorgfactor. Daar maak ik me nu echt zorgen om.
Bijeenkomsten die worden georganiseerd gaan over de waarde van jongerenwerk, en de kostendrukkende factoren die daarbij van toepassing zijn.  “jongerenwerk voorkomt zorg” staat natuurlijk super mooi, en een gemiddelde ambtenaar leest koste drukken, geld besparen. Maar is zorg en jongerenwerk überhaupt wel in 1 zin te gebruiken. Jongerenwerk is geen Zorg en moet dit ook nooit worden.  Maar hoe maak je de waarde zichtbaar, die deze beroepsgroep dan heeft, we bedenken allerlei manieren in verantwoording om het mogelijk te maken om de soft-skill aanpak zichtbaar te maken in cijfers, prestaties en effecten. De meetbaarheid van jongeren in de pubertijd is toch lastig gedrag van nu kan morgen veranderen en het blijft situationeel gedrag is vaak een verstoorde context.  Iedere jongerenwerker is echt wel van mening dat het werk dat ze doen zorg voorkomt in de toekomst.

Ik denk ook dat heel veel zorgmedewerkers vinden dat activiteiten die het jongerenwerk doet bijdragen aan het voorkomen van situaties waarin zorg nodig is. Maar beseffen ook dat zorg een vast onderdeel is van het totaal aanbod dat nodig is. Daarin kan zorg niet zonder jongerenwerk, en jongerenwerk ook zeker niet zonder de zorg.

Hoe kijken jullie naar de verbinding tussen zorg en jongerenwerk.?

 

Beste allemaal,
In het jongerenwerk ben ik gegroeid door het investeren in mijn kennis, school, een boekje, een schrijven, een cursus of een kennis dag. Allemaal manieren van kennis vergaring gekoppeld aan personen die van betekenis zijn voor mij en het jongerenwerk. We hebben allemaal wel een paar personen die voor ons van betekenis zijn geweest in het vak of nog steeds zijn.
Ik ben wijzer geworden van o.a. Paulien (mijn docent SCW en oud jongerenwerker) Jan Schellekens. Later Frank van Strijen en Jaap Noorda. Omdat het natuurlijk echt niet zo kan zijn dat dit de enige mensen zijn die het vak beïnvloeden aan jullie de vraag: Wie was voor jou inspirator in het jongerenwerk?

 

Laat een reactie achter!. Ik ben benieuwd naar de namen die gaan komen!

Soms vraag ik me wel eens af of het vak jongenwerk niet zal verdwijnen en zal opgaan in de zorg. In de pogingen bezuinigingen op te vangen zie ik dat er veel meer ruimte komt voor zorg. Door de werkers die eerst welzijn uitvoerde in te zetten op de zorgtaken en daarmee diverse problemen oplost die de transities hebben opgeworpen.

Jongerenwerk krijgt opdrachten om de zorgkosten te drukken. Leefbaarheid te verbeteren en verbindingen te leggen tussen jong en oud.

Ondertussen zijn veel welzijnswerkers verdwenen en/of opgegaan in “sociale teams” waar de zorg toegang wordt geregeld. Waar opbouwwerkers in het verleden de samenleving dienden dient deze nu in diverse gevallen de gemeente en het beleid. Voor jongerenwerk zie ik het zelfde gebeurden, de gemeente gaat bepalen wat het jongerenwerk zou moeten doen. Vaak gebaseerd op de visie van een ambtenaar die gebonden is aan doelen en bezuinigingen moet doorvoeren.

De aanpak van moeilijke groepen door het inzetten van de juiste zorg is niet per definitie de oplossing van problemen. Veel jongeren zitten niet te wachten op zorg. Maar willen opgroeien.  Waar ik met verschilllende jongeren nog gewoon een gesprek kan voeren, weet ik dat zij deze gesprekken niet voeren met de zorgverlening, de reclassering of de politie. Waar ik gedrag bespreekbaar maak in plaats van afkeur, boek ik resultaten in verandering van gedrag. Dit zal een verlener van zorg nog jaren kosten om deze relatie te ontwikkelen. En toch zie ik ons straks helaas ook opgaan in de zorg…

Wat is jullie idee?

In het vorige artikel schreef ik al over de positie van jongerenwerk naar aanleiding 11 tips,  maar ga in dit artikel nog wat verder. Daar zit een rede achter.

Een adviesbureau schrijft over jongerenwerk:

De gemeente is verantwoordelijk voor de zorg voor de jeugd. De Jeugdwet biedt kansen om effectief te werken aan preventie en de inzet van zwaardere hulp te voorkomen. Jongerenwerkers kunnen hierin een belangrijke bijdrage leveren.

Inzet jongerenwerkers

Jongerenwerkers zijn de ogen en oren in de wijk, kunnen kleine problemen klein houden en zo nodig snel schakelen naar voorzieningen. Deze professionals kunnen deel uitmaken van een bredere aanpak zonder dat hun specifieke deskundigheid en kennis verwatert in een generalistische aanpak.

Even in het kort: We kunnen kleine problemen klein houden, effectief preventie inzetten en zwaardere hulp voorkomen.

Een opdracht omschrijving die ik inhoudelijk kan volgen met mijn creatieve geest: Jongerenwerk kan jongeren helpen bij het ontstaan van problemen, zorgen dat jongeren informatie krijgen die ze op andere plekken niet snel krijgen en zorgen voor een betere aansluiting en maatschappelijke binding. Het bloed van een jongerenwerker gaat sneller stromen.

Het mocht echter zo zijn dat dit geschreven is door een adviesbureau dat ook gemeentes adviseert effectief en efficiënt om te gaan met problemen en geld.  Als ambtenaar zou ik het volgende lezen:

Kleine problemen kosten minder geld. Effectief problemen oplossen met bestaande middelen die al voor de transities onder gemeentelijk beleid vielen. En snelle aanmelding van jeugd die zorg nodig heeft. Een klassieke win win situatie.

Het bureau geeft ook aan instellingen advies. Als jeugdzorg instelling kan je lezen:

Kleine problemen waar we eerst zelf geld voor hadden schalen we af naar het jongerenwerk die lager is dan ons, dan besparen we, maar we laten ook wat grote problemen los die schalen ook we af. En we hoeven niet zo veel te doen want het jongerenwerk geeft ons de klanten die we niet bereiken op een presenteerblaadje.

De goede lezer heeft misschien in het begin al gelezen. De gemeente is verantwoordelijk voor de zorg van de jeugd. Hoe zit het met welzijn nu. Of is de gemeente niet meer verantwoordelijk voor het welzijn van de jeugd.

Ik leerde en geloof nog steeds dat een goed welzijn van de mens minder zorg kost. Maar ook dat meer zorg niet altijd een beter welzijn voor de mens inhoud.

Zit het jongerenwerk niet gevangen tussen zorg en welzijn en is de taak die men voor ons ziet niet ingezet met een te hoge ambitie.

Op dat congres van 11-9 uit het vorige artikel werd een stukje cijfers benoemt. 100 miljoen voor de zorg voor jeugd  t.o.v. 5 miljoen voor jeugd en jongerenwerk (omgeving Den Bosch) . 5% budget dus. Budget dat was bedoeld voor welzijn, niet 5% bedoeld voor zorg. Er wordt gesproken over 20% bezuiniging op de zorg in de transities. 20% minder middelen in ze zorg moet worden opgelost met 5% inzet jongerenwerk wat in essentie welzijnswerk is. Met het budget voor jongerenwerk ad 5 miljoen kunnen schijnbaar 20 miljoen besparen in een andere sector. Maar beseffen al die mensen dan niet dat we met die 5 miljoen vroeger, voor de transities mogelijk 20 miljoen bespaarde op de jeugdzorg. En dat het positioneren van jongerenwerk zonder aanvulling van budget geen besparing is van 20 miljoen maar zorgt voor het oplopen van kosten van 20 miljoen. dan hebben we het in totaal dus over 40 miljoen.

En toch blijf je als jongerenwerker gek, gek dat je het toch doet, doet voor die jongens en meiden. Want als de jongerenwerker het niet doet wie doet het dan nog?

Schrijf een reactie als je dat leuk vind.

Getagd met , ,

Pas was ik op de conferentie over jongerenwerk in Den Bosch (11-9-17)

Daar was ruimte voor een mix van jongerenwerk en beleid in publiek en in workshops. Leuk om weer eens bij te zijn.

Maar nu een kleine maand verder krabbel ik me weer eens achter mijn oren. Er werd nog al wat gezegd en gesproken.  Over de waarde van het jongerenwerk, de rol en de functie en over het jongerenwerk in de verandering van de domeinen. Het is nog al wat. Op de dag zelf gooide ik al een bericht op Twitter: de jongerenwerker mag weer van alles doen…  wie weet nog wat jongerenwerk is? Al mijn trouwe volgers vielen over elkaar heen om de definitie van jongerenwerk te benadrukken en de discussie was nauwelijks te volgen. Tot ik knipperde met mijn ogen en besefte dat de reacties alleen maar een droom waren. De Tweet heb ik wel geschreven, en ik sta er nog steeds achter. Jongerenwerk lijkt te worden zoals de ambtenaar de onderzoeker of de zorgteams ons willen zien. Het NJI doet daar samen met de HvA en anderen natuurlijk ook  aan mee. Met onderzoeken, studies en zelfs een ring met kaartjes “11 tips voor jongerenwerkers” sleutels tot succesvolle ondersteuning van alle jongeren…

Dit schrijvende ligt deze voor me tussen mijn armen… Het NJI en Erasmus+ hebben het voor elkaar gekregen om jongerenwerk in 11 kleine kaartjes weg te schrijven, te samen nog niet eens 1 a4tje tekst. Mijn nekharen vallen spontaan uit, zover willen ze rechtop gaan staan, want het is helaas het toonbeeld van de staat van het vak waar voor mij zoveel meerwaarde zit. De beleidsambtenaren hebben nu 11 tips die ze aan de jongerenwerker kunnen geven, 11 tips die schijnbaar nodig zijn omdat dit geen gedachten goed is in het vak. 11 tips… ik voel me als Cultureel Maatschappelijk Vormer niet serieus genomen door 2 gerenommeerde instituties. Of is de langdurige afbraak van jongerenwerk door bezuinigingen iets waar ik graag mijn ogen voor sluit. Ik geloof helaas dat het een beetje van beide is…

Ook ik doe mee aan de discussie en schrijf zo nu en dan eens een bericht op deze site, omdat ik zoekende ben naar de manier om meer te kunnen doen dan lukt.  Maar 11 tips… 11 tips waarmee je succesvolle ondersteuning van alle jongeren kan realiseren.

Ik kan het niet laten om even tip 1 als uitgangspunt te nemen.

Tip 1: Zorg voor kerngegevens over de buurt: informeer jezelf door in gesprek te gaan met wijkregisseurs, wijkagenten, jongerenwerkers, wijkteams, huizen van de wijk, opbouwwerkers, oudergroepen en buurtinitiatieven.

Oké dan valt me het volgende op.

  • Kerngegevens zijn dus gesprekken (gekleurde informatie) en geen cijfers en onderzoeken.
  • Er zijn helaas jongerenwerkers die zich niet laten informeren door de wijkagent of opbouwwerker?  Als ik deze tip lees, schaam ik me kapot dat dit een tip moet zijn. Wat het inhoud is  dat er jongerenwerkers leven die de wijkagent of anderen dus niet zien als informatie bron.
  • Deze tip zegt ook: praat eerst met iedereen, dan pas met jeugd.. oké zo staat het er niet. Maar het netwerk is belangrijker dan de jongere geworden. De beperkte tijd die er is gaat dus voor een gedeelte in netwerken zitten. percentages worden helaas niet uitgedrukt, dat moeten de jongerenwerkers zelf maar bepalen.
  • Als klap op de vuurpijl staat er in deze tip dat ik als jongerenwerker met de jongerenwerker moet gaan praten.  (Het zijn dus geen tips voor jongerenwerkers maar tips voor mensen die met jongeren werken)

Straks is de jeugdzorg medewerker ook gewoon een jongerenwerker als naam dan, is de wijkteam medewerker ook jongerenwerker. Want hij/zij werkt met jongeren.

Ik hoop dat de partijen die nu dit soort tips ontwikkelen eens verder gaan kijken naar wat jongerenwerk zo anders maakt. Dat het niet een module kan zijn die je op je opleiding er even bij doet omdat je als student van 23 jaar je eigen wereld zo fantastisch vind.  Iedereen kan makkelijk jongerenwerker worden zou je nu denken, toch twijfel ik daar aan. Iedereen kan met jongeren werken maar dat maakt deze persoon nog geen jongerenwerker.

Natuurlijk is dit schrijven wat zwart/wit met een knipoog. kijk voor meer inhoudelijke informatie gewoon even op de website van het NJI, https://www.nji.nl/nl/Kennis/Dossier/Kinder-en-jongerenwerk/Werk-aan-kwaliteit/11-tips-voor-ondersteuning

Vooral even doorklikken op de links bij de tips.

Reacties zijn altijd meer dan welkom.

Getagd met ,

Wat als je 18 jaar bent en je gedwongen wordt om je ouderlijk huis te moeten verlaten. En de enige echte rede zit in het feit dat er wordt gekort op het inkomen van de hoofdbewoner(s), de ouder/verzorger. Regelmatig  komen er vragen binnen van jongeren die 18 jaar zijn en niet meer thuis mogen wonen van hun ouder(s). De gevolgen zijn vaak groot.

Maar hoe komt het toch? waarom hebben we een situatie gecreëerd waarbij jongeren die 18 jaar zijn de dupe worden van beleid bedacht door mensen van vaak ouder dan 50 jaar, die opgegroeid zijn in een omgeving waar woonruimte minder schaars was dan nu het geval is.

Veel van de situaties hebben te maken met de nieuwe regels over kostendelersnorm. Waarbij de uitkering en/of bijstand worden berekend op basis van het inkomen van alle inwonenden. Dus ook die van de thuiswonende 18 jarige verdieners. In diverse gevallen moet de 18 jarige verdiener een groot gedeelte van zijn inkomen inbrengen in het gezin om de woonlasten te kunnen betalen. Op zich lijkt dat heel logisch want waarom kan je niet bijdrage met je inkomen in het huis waar je woont. Ook ik moest vroeger toen ik 18 werd kost en inwoning betalen omdat deze bijdrage nodig was. Dit geld kwam echter als “extra” binnen. Dus kon er een brood meer gekocht worden of de kast vervangen die al jaren kapot was. Of benzine voor de auto. Nu lijkt de situatie te ontstaan dat de betreffende families er niets mee opschieten en de kans bestaat dat het inkomen lager uitvalt dan bedoeld. Het vraag namelijk nog al wat van de jong volwassene aan inzicht, kennis en bereidheid om zuur verdiende centen te investeren in een soms bodemloze put. Dan is de keuze om weg te gaan uit huis, en zelfstandig te wonen een snelle keuze. Dan is de bodemloze put tenminste een “eigen” bodemloze put. Maar de samenleving is niet ingericht op grote hoeveelheden jongeren op de woningmarkt de woningmarkt is zeker in de randstad niet ingericht om grote groepen 18+ers een plek te geven. Ja als je goed verdient en een inkomen van 1500,- euro  per maand hebt, kan je een start maken en zijn er minder zorgen. maar we verwachten eigenlijk dat jongeren langer door studeren. Dan is de kans op een dergelijk inkomen niet reëel en is de kans ruim aanwezig dat zelfstandig wonen niet mogelijk is.

Mogen we van onze jongeren in deze samenleving wel verwachten dat ze op hun 18de jaar moeten mee betalen in een huishouden, omdat de overheid het inkomen van de ouder kort. Werken we dan niet zelf een situatie in de hand dat ouders hun kind op hun 18de jaar uithuis zetten, niet omdat ze het leuk vinden maar omdat het een enige optie lijkt. Gaan we niet te veel uit van de ideeën dat iedereen volwassen is op hun 18de jaar.  Veel jongeren die ik tegen kom zijn op hun 18de jaar nog even handig, tactisch, ondoordacht en impulsief als iemand van 16 jaar. Van iemand van 16 verwachten we ook niet dat deze op zichzelf kan wonen en voor zichzelf kan zorgen, waarom dan wel van iemand van 18 jaar.

De samenleving zou anders moeten worden ingericht willen we deze problemen oplossen met elkaar. We moeten de zorgen dat de grenzen van kostendelerschap pas ingezet kunnen worden als een jongere 23 jaar is. Dit geeft de ouders maar zeker ook de jongere de tijd om ook echt volwassen te worden, en te werken aan een toekomst.

Wat zijn volgens jou oplossingen voor deze soort problemen?

Getagd met , , , , , , ,
Top